ایستایی وجود ندارد ، هر چه هست جوشش و جاری بودن است.
خوش آمدید - امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵
خانه » مجله خبری » ورزشی » گودرزی خسته بود و باید روی نیمکت می‌نشست!
گودرزی خسته بود و باید روی نیمکت می‌نشست!

گودرزی خسته بود و باید روی نیمکت می‌نشست!

به گزارش وب سایت ای پاتوق :



گودرزی خسته بود و باید روی نیمکت می‌نشست!

بهانه‌ای برای تخریب محمود گودرزی


ورزش > مدیریت ورزش – تغییر در وزارت ورزش کابینه روحانی بهانه‌ای شده تا خانه نشسته‌های ورزش با چوب و چماغ به جان محمود گودرزی بیفتند.

فرهاد عشوندی:محمود گودرزی رفت. شاید اگر قرار بود دولت این قدر مدارا نداشته باشد ، بعد از بازی ایران و آرژانتین ، روزی که رئیس‌جمهور خیلی صریح خواسته هایش در ورزش قهرمانی را تشریح کرد و مانیفستی صادر کرد که کاملا در تعارض با منویات ذهنی محمود گودرزی بود ، او خودش باید می رفت و به دانشگاه بر می گشت. با این وجود روحانی و کابینه اش به درستی کشورگردانی را به مانند یک دوی امدادی می دانستند. اینکه هر عضو از کابینه تا توان دارد و تا جایی که می تواند ، مسیر را طی می کند و سپس جایش را به نفر بعدی می دهد. حذف یکی دلیل بر انکار توانمندی هایش نیست و طرد نمی شود.
دولت جراحی نکرده و غده بدخیمی را از درونش خارج نکرده ، موج تغییرات را ترمیم نام نهاده . گودرزی شاید انتخاب اول دولت برای وزارت ورزش نبود و بعد از ۳ بار رای نیاوردن گزینه هایش ، اتفاقا از دل دنیای آکادمیک ورزش ، از قطب علمی کشور به هیات دولت معرفی شد. با این وجود حالا نگاه کابینه به او ،یک مدیر ناکام نیست که چنین نگاهی به علی جنتی هم وجود ندارد. فقط می گویند آنها ماموریت شان به پایان رسیده است.
دولت در زمان انتخاب گودرزی بعد از پروژه های ناکامش در گرفتن رای اعتماد ،خواست نهایت علمگرایی در ورزش نشان دهد. همان طور که روحانی وعده داده بود ، برای ورزش یکی از خانواده ورزش را انتخاب کرد. رئیس دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران ، یعنی علمی ترین کرسی ممکن در ورزش به کابینه آمد.
گودرزی اما شاید مهر تائیدی بود بر یک واقعیت نانوشته . تفاوت میان کرسی مدیریتی با کرسی علمی. آقای دکتر روابطش را بر پایه معلم و شاگردی بنا کرده بود. رابطه عمودی بالا به پایین. او البته روی کاغذ خیلی از تئوری‌هایش درست بودند و منطق درستی داشتند اما در عمل آنی نبودند که افکار عمومی از ورزش می خواهند. بی شک مبارزه با ریخت و پاش در فوتبال یک خواست عمومی است و تک به تک هواداران استقلال و پرسپولیس دنبالش هستند و شاکی از دو ریز این همه پول در فوتبال ، اما وقتی فصل نقل و انتقالات می شود ، همان ها اگر بدانند تیم شان به دلیل اصرار وزیر برای جلوگیری از ریخت و پاش نمی تواند چند ستاره اسمی بگیرد ، این قدر برآشفته می شوند که تا اینستاگرام وزیر می روند و هرچه دل تنگ شان می خواهد ، می نویسند.
درست عین همین مسئله را گودرزی در برخورد با کارلوس کی روش و تیم ملی داشت. او شاید همان باوری را داشت که خیلی از ما داریم. پرداخت حدود ۳۰ میلیارد تومان برای ۴ سال به مربی بزرگی مثل کی روش در فوتبالی که هشتش گروی نهش مانده ، نمی تواند منطقی باشد. فرق اما این بود که اومی خواست فوتبالی که همه جایش نابود است را با حذف کی روش درست کند اما هم رئیس جمهور و هم خیلی از عقلای فوتبال و ورزش کشور سعی کردند وزیر را به این باور برسانند باید تعامل داشت، بخشی که خوب کار می کند و مردم دوستش دارند را نیازی نیست ویرانه کرد تا شاید باقی بخش ها ،ضعف های شان به چشم نیاید.
گودرزی در این سه سال نتوانست در ترسیم چهره ای مثبت از خود موفق باشد. مدام در برخورد با ستاره ها ، تنش ایجاد کرد و این التهاب زایی هایش را تا جایی پیش برد که ناچار شد حتی علیه بدنه دولت موضع بگیرد. او اما خیلی ضعیف تر از هم سلفان پیش از خود بود؟
آیا ورزش را تبدیل به ویرانه کرده بود؟ نه نگاه دولت و نه آمار موجود در ورزش ،چنین برآیندی را به دوره کاری اش نشان نمی دهد. او همین حالا می تواند تا ابد ببالد که توانسته مشکل فروش استقلال و پرسپولیس به «غیر» را برای همیشه حل کند. می تواند سینه سپر کند و بگوید با تلاش های گروه حقوقی وزارتخانه اش ، عده ای که می خواستند ورزشگاه ملی آزادی را به نام خود کنند ، نقش جهان را تصاحب کنند ، ورزشگاه وقفی تختی را بالا بکشند ، پیست های اسکی ملی را تصاحب کنند ، در دادگاه محکوم کرده و حق یک ملت را به آنها برگردانده است. می تواند بگوید بعد از دوران اصلاحات ، تنها دولتی بوده که آزادی را دوباره نوسازی کرده است. نقش جهان که اصفهانی ها باور داشتند تا ابد آماده نمی شود را به بهره برداری رسانده و یادگار را هم بعد ۲۰ سال ترمیم اساسی کرده است.
او اما در شراطی از دولت رفت که برای تلاش بی پایانش در خشن نشان دادن دوران کاری اش ،صف تشکرهای عظیم در پای صفحات فضای مجازی رئیس جمهور شکل گرفته است. دولت بی شک نکات مثبت دوران کاری گودرزی را در ذهن دارد اما به درستی به این حقیقت رسیده است ، زمان نشستن دکتر روی نیمکت و کمک گرفتن از نیرویی تازه نفس تر است.
البته این تغییر فرصتی شده برای عده ای خانه نشین در ورزش تا با بیل به جان وزیر مستعفی بیفتند. وزیری که حالا درباره اش می گویند ورزش را ویرانه کرده اما از نظر دولت بی شک او متهم به تخریب ورزش نیست . تنها ماموریتش به پایان رسیده و آنهایی که حالا کلنگ در دست دارند ، البته بسیاری شان همان هایی هستند که در ادامه مسیر هم راهی برای بازگشت دوباره به ورزش ندارند که تاریخ مصرف شان سال هاست سر آمده و گلستانی که پیشتر برای ورزش ایران ساخته بودند ، همه یادشان هست.
۴۱ ۴۱

گردآوری شده توسط : وب سایت ای پاتوق

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس

اشتراک گذاری مطلب
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز